Συγκέντρωση στις 7 στα Προπυλαια και πορεία στη Βουλή ενάντια σε Κυβέρνηση Ε.Ε, ΔΝΤ

Ένας χρόνος μνημόνιο, ένας χρόνος αγώνες ενάντια σε Κυβέρνηση Ε.Ε, ΔΝΤ.

Ένας χρόνος μνημόνιο, ένας χρόνος αγώνες ενάντια σε Κυβέρνηση Ε.Ε, ΔΝΤ.
ΚΑΛΟΥΝ: Πρωτοβάθμια σωματεία, επιτροπές αγώνα σε εργασιακούς χώρους και γειτονιές, συλλογικότητες του Κινήματος «Δεν Πληρώνω».

Στις 6 Μάη συμπληρώνεται ένας χρόνος από την υπερψήφιση στην ελληνική Βουλή του Μνημονίου που συνομολόγησε η κυβέρνηση με το ΔΝΤ και την ΕΕ. Ένας χρόνος από την έναρξη της οικειοθελούς «επιτήρησης» από την Τρόικα, παρά την αντίθεση της πλειοψηφίας των εργαζόμενων, όπως αυτή εκφράστηκε στις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις της 5 και 6 Μάη. Ένα χρόνο μετά, εκτός από την κυβέρνηση και τους προπαγανδιστές της, όλοι και όλες έχουν πλέον καταλάβει ότι τα αλλεπάλληλα Μνημόνια έχουν ένα και μόνο στόχο: την ευημερία των πιστωτών και των διεθνών τοκογλύφων εις βάρος των εργαζομένων, των συνταξιούχων και της νεολαίας. Ένα χρόνο μετά:
• Η ανεργία καλπάζει, με περισσότερους από 1 εκατομμύριο ανέργους στη χώρα.

• Η εργοδοτική αυθαιρεσία έχει χτυπήσει «κόκκινο», με καταχρηστικές απολύσεις, αυθαίρετες αλλαγές στους όρους εργασίας, ατομικές συμβάσεις, μαύρη και ανασφάλιστη εργασία να αποτελούν καθημερινότητα στους χώρους δουλειάς, με τις ευλογίες της κυβέρνησης και της Τρόικας.

• Το εργατικό εισόδημα καθημερινά συρρικνώνεται, όχι μόνο από τις μειώσεις των μισθών αλλά και από τις καλπάζουσες τιμές των προϊόντων βασικής κατανάλωσης, της ασυδοσίας των τραπεζών και των πολυεθνικών ομίλων. Διαλύεται κάθε έννοια κοινωνικού κράτους με τις συγχωνεύσεις σχολείων, πανεπιστημίων, νοσοκομείων, την διάλυση των ασφαλιστικών Ταμείων και κάθε κοινωνικής πρόνοιας.

• Ξεπουλιούνται κοψοχρονιά τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ο ΟΣΕ, η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, η ΑΤΕ, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και κάθε δημόσια επιχείρηση, ενώ ετοιμάζονται να βγουν στο σφυρί με φαστ-τρακ διαδικασίες ακόμη και δημόσιες εκτάσεις, όπως το Ελληνικό.

Ένα χρόνο μετά, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει για ψήφιση το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Σταθερότητας, που θα γυρίσει την ελληνική κοινωνία στη βαρβαρότητα, ενώ:

• Οι Τράπεζες έχουν ήδη «πριμοδοτηθεί» με περισσότερα από 100 δις ευρώ (όσα δηλαδή μας «χάρισαν» το ΔΝΤ και η ΕΕ!). Μειώθηκε κι άλλο η φορολογία των επιχειρήσεων (20%) και η εργασιακή νομοθεσία αλλάζει σταδιακά προς το συμφέρον των εργοδοτών.

• Οι «εθνικοί» μας εργολάβοι συνεχίζουν απρόσκοπτα να εκμεταλλεύονται τις ληστρικές συμβάσεις με το δημόσιο αυξάνοντας τα χαράτσια των διοδίων ή επιβάλλοντας να χτιστούν ΧΥΤΑ σε αρχαιολογικές ζώνες, για να συνεχίσουν να πλουτίζουν απρόσκοπτα.

• Το χρέος και το έλλειμμα αυξάνονται με τέτοια ταχύτητα ώστε είναι σίγουρο ότι, αν δεν ανατραπεί αυτή η πολιτική, η χώρα θα παραμείνει στον γύψο της «επιτήρησης» για δεκαετίες.

Το επίσημο συνδικαλιστικό κίνημα της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ αποδεικνύει καθημερινά ότι δεν παλεύει για την ανατροπή αυτής της πολιτικής! Οι 24ωρες απεργίες χωρίς σχέδιο και χωρίς συνέχεια δεν αποτελούν πραγματική απάντηση. Οι νικηφόροι αγώνες του λαού της Κερατέας και των 300 απεργών πείνας έδειξαν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι ο μόνος δρόμος για να νικήσουμε την κυβέρνηση είναι ο ανυποχώρητος, ενωτικός αγώνας μέχρι τη νίκη! Μέχρι να φύγει αυτή η κυβέρνηση και όσοι την υποστηρίζουν, μέχρι να επιβληθεί μια άλλη πολιτική που θα είναι βασισμένη στις ανάγκες της εργαζόμενης πλειοψηφίας και όχι στην «εξυπηρέτηση» του ληστρικού χρέους.
Επειδή η «μαύρη επέτειος» της 5-6 Μάη, που σημαδεύτηκε ακόμη και με το αίμα των νεκρών της εργοδοτικής αυθαιρεσίας της Marfin (που ακόμη μένει ατιμώρητη…), δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη,

ΚΑΛΟΥΜΕ:

• Την Πέμπτη 5 Μάη, ένα χρόνο από την ψήφιση του Μνημονίου 1 και μέρα πανεργατικής απεργίας στην Πορτογαλία, σε πορεία στις 7.00 μ.μ. από τα Προπύλαια στη Βουλή.

• Σε παλλαϊκή συμμετοχή στην πανεργατική απεργία της 11 Μάη, στα μπλοκ του Συντονισμού Σωματείων στο Μουσείο

• σε συνέχιση των απεργιακών κινητοποιήσεων μέχρι και τις 15 Μάη, με σκοπό να μην ψηφιστεί το νέο Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο της φτώχειας, της εξαθλίωσης και του ξεπουλήματος, να ανατραπεί η κυβέρνηση και η πολιτική της!
Πηγή: Επιτροπές Αγώνα "Δεν Πληρώνω"

διαβάστε τη συνέχεια »

Υδροχοΐδες: Θα βρέξει αστέρια από την ουρά του Χάλεϊ

Μια ακόμη βροχή διαττόντων, οι Ήτα Υδροχοΐδες, που αυτή τη φορά προέρχεται από την ουρά του γνωστού κομήτη του Χάλεϊ, αποκορυφώνεται τα χαράματα της Παρασκευής, αλλά και του Σαββάτου. Αν ο κατά τόπους καιρός το επιτρέπει, το φαινόμενο θα είναι ορατό για λίγο και στην Ελλάδα, αν και η καλύτερη παρατήρησή του γίνεται από το νότιο ημισφαίριο.

Στα μεσαία γεωγραφικά πλάτη του βορείου ημισφαιρίου, όπου βρίσκεται και η χώρα μας, αναμένονται περίπου 10 έως 15 διάττοντες ανά ώρα στον ουρανό, ενώ πιο νότια ο αριθμός τους αυξάνεται σημαντικά σε πάνω από 50.

Συνήθως στο βόρειο ημισφαίριο το καλύτερο θέαμα προσφέρεται λίγο πριν από την αυγή (μία έως δύο ώρες), αν κανείς κοιτάξει με κατεύθυνση νότια και χαμηλά, σε μια γωνία 15 μοιρών από τη γραμμή του ορίζοντα. Η ονομασία της «βροχής» οφείλεται στο ότι οι διάττοντες, που έχουν μέση ταχύτητα 67 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο, φαίνεται να προέρχονται από το άστρο Ήτα του αστερισμού του Υδροχόου.

Δύο φορές τον χρόνο παρατηρούνται «πεφταστέρια», καθώς η τροχιά της Γης διασταυρώνεται με τα σωματίδια σκόνης που έμειναν στο διάστημα από τη διέλευση του κομήτη του Χάλεϊ. Την πρώτη φορά (Ήτα Υδροχοΐδες) η «βροχή» διαρκεί από τις 28 Απριλίου έως τις 21 Μαΐου, με αποκορύφωμα στις 6 Μαΐου, ενώ τη δεύτερη φορά (Ωριωνίδες) από τις 4 Οκτωβρίου έως τις 14 Νοεμβρίου, με αποκορύφωμα στις 22 Οκτωβρίου.

Έχουν περάσει περίπου 25 χρόνια από τότε που για τελευταία φορά ο Χάλεϊ εισήλθε στο εσωτερικό του ηλιακού μας συστήματος και πέρασε από τη «γειτονιά» μας. Είχε βρεθεί τότε, στις 9 Φεβρουαρίου του 1986, στο κοντινότερο σημείο του από την ήλιο, περνώντας ανάμεσα στον Ερμή και την Αφροδίτη.

Ο κομήτης, που έχει μια έκκεντρη ελλειπτική τροχιά, διάρκειας 75 ετών, απομακρύνεται πλέον διαρκώς από τον πλανήτη μας. Παρ' όλα αυτά έχει αφήσει πίσω του μια «σκονισμένη κληρονομιά», ένα ρεύμα σωματιδίων, που είχαν ξεπηδήσει από τον παγωμένο πυρήνα του και τα οποία έχουν παραμείνει στο διάστημα κατά μήκος της τροχιάς του.


Zougla.gr

διαβάστε τη συνέχεια »

Οι ελληνικές ομάδες εκτός UEFA;

Ευρεία σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου  πραγματοποιείται αυτή την ώρα στο Μέγαρο Μαξίμου, με τη συμμετοχή των  υπουργού Πολιτισμού Π. Γερουλάνου, Δικαιοσύνης  Χ. Καστανίδη, Προστασίας του Πολίτη Χρ. Παουτσή,  του αρμόδιου για τον αθλητισμό υφυπουργού Γ. Νηκιητιάδη, του Γ.Γ.  Αθλητισμού Π. Μπιτσαξή  της ηγεσίας της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, της διοίκησης του ΟΠΑΠ κ.α.

Τη σύσκεψη όπως είναι φυσικό θα απασχολήσει η βία στα γήπεδα, μετά τα θλιβερά επεισόδια στον τελικό κυπέλλου του ποδοσφαίρου ανάμεσα στην ΑΕΚ και τον Ατρόμητο Αθηνών.

Σύμφωνα με πληροφορίες,  ο πρωθυπουργός θα θέσει στη διοίκηση της  ΕΠΟ το ερώτημα εάν θέλει   να παραμείνει  στα πλαίσια της UEFA και να συμμετέχουν ελληνικές ομάδες  στις ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Με τον τρόπο αυτό όμως,  ο κ. Παπανδρέου ανοίγει την συζήτηση για   μέτρα «α λα Θάτσερ» , με «εθελούσιο» αποκλεισμού των ελληνικών ομάδων από την Ευρώπη, εφόσον τουλάχιστον ξαναϋπάρξουν εκτεταμένα  επεισόδια.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Layout,   όσον  αφορά τα play off των ομάδων για την έξοδο στην Ευρώπη, από την επόμενη εβδομάδα, η κυβέρνηση θα ζητά τη γνωμάτευση της Αστυνομίας,  έτσι ώστε όποιο παιχνίδι κρίνεται επικίνδυνο να αναβάλλεται.

Star.gr

διαβάστε τη συνέχεια »

Λαϊκό προσκύνημα για τον Θανάση Βέγγο

Λαϊκό προσκύνημα για τον Θανάση Βέγγο. Μια λαοθάλασσα ξεπροβόδισε χθες τον μεγάλο ηθοποιό που απέδρασε στη «Μαγική πόλη».

Με τα μάτια δακρυσμένα χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας -ανάμεσά τους εκατοντάδες νέοι- με ιδρωμένα πρόσωπα από τον καυτό ήλιο περίμεναν υπομονετικά στην ουρά που ξεκινούσε από τον πεζόδρομο της οδού Αποστόλου Παύλου και κάλυπτε όλο τον ανηφορικό δρόμο μέχρι το ναό της Αγίας Μαρίνας, εκεί που εκκλησιαζόταν ο Θανάσης Βέγγος και όπου γύρισε πολλές από τις ταινίες του.

Συντετριμμένη η κυρία Ασημίνα, η σύντροφός του, και στο πλευρό της τα δύο αγόρια τους, ο Βασίλης και ο Χάρης.

«Εκεί που πας, Θανάση, να ξέρεις ότι οι άγγελοι δεν τρέχουν, ούτε ξέρουν από βέσπα!» Ο γιατρός του, Τάκης Παπαθανασόπουλος, διευθυντής της νευρολογικής κλινικής του νοσοκομείου του Ρίου, συγκίνησε το πλήθος αποχαιρετώντας τον φίλο του.

Ο Ντίνος Κατσουρίδης, ο σκηνοθέτης του «Θου Βου» και στενός του φίλος, λιποψύχησε και τον έβγαλαν από την εκκλησία. Ο Λάκης Λαζόπουλος, με κατακόκκινα μάτια, έστεκε βουβός.

«Ο Βέγγος ήταν ένας αληθινά καλός άνθρωπος, ο οποίος προφήτευσε όλο το άγχος που ερχότανε και έτρεχε σε μια εποχή, σε μια Ελλάδα και μια Αθήνα που όλα κυλούσαν αργά. Ηταν σαν να είδε την Ελλάδα που ζούμε σήμερα και σταμάτησε να τρέχει τώρα που τρέχουμε όλοι πια» αρκέστηκε να πει.

Ο Παντελής Βούλγαρης ένιωθε μοναξιά στη «βαθειά ψυχή» του. Η πρόεδρος του ΣΕΗ Λίλα Καφαντάρη παραλίγο να καταρρεύσει. Η Βάσια Τριφύλλη, συμπρωταγωνίστριά του σε πολλές ταινίες, ήταν αμίλητη με το πρόσωπο γεμάτο θλίψη. Η Κάκια Ιγερινού έκανε μεγάλη προσπάθεια να κρατηθεί στα πόδια της. Ο Γιάννης Βογιατζής με δυσκολία είπε δυο λόγια από καρδιάς για τον «σεμνό άνθρωπο και αγωνιστή της ζωής και της τέέχνης».

Τις καρδιές να ραγίσουν έκανε ο πνευματικός του Θανάση Βέγγου αποχαιρετώντας τον με τον στίχο του ποιητή: «Είτε βραδιάζει, είτε φέγγει, είναι λευκό το γιασεμί, όπως η ψυχή σου».

Στην εξόδιο ακολουθία χοροστάτησε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. Σαν τσαμπιά από σταφύλια «κρεμόταν» ο κόσμος από τις σκάλες της εκκλησίας. Οι ταράτσες των γύρω σπιτιών και τα μπαλκόνια ήταν γεμάτα. Με πρησμένα μάτια βγήκε από την εκκλησία ο Δημήτρης Πιατάς. Η Αννα Φόνσου, ντυμένη στα μαύρα. Ο Πασχάλης Τσαρούχας άφησε ένα λουλούδι της άνοιξης στη σορό του «καλού μας ανθρώπου». Ο Φαίδων Γεωργίτσης έστεκε δακρυσμένος και περίμενε στη γωνία για το τελευταίο χειροκρότημα: «Ο αγαπημένος μας Θανάσης Βέγγος ήταν η εμβληματική προσωπικότητα του 20ού αιώνα που συμβόλιζε τον πολύπαθο Ελληνα της μεταπολεμικής και μετεμφυλιακής Ελλάδας».

Ο Νίκος Παπαναστασίου, που μοιράστηκε τη σκηνή του «Δελφινάριου» με τον μεγάλο εκλιπόντα, θυμήθηκε στιγμιότυπα από τη συνεργασία τους: «Το τι του κάναμε με τον Κώστα Τσάκωνα δεν λέγεται! Ποτέ όμως δεν θύμωνε».

Πολλά τα στεφάνια από την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία του τόπου. Την κυβέρνηση και το υπουργείο Πολιτισμού εκπροσώπησε ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Τηλέμαχος Χυτήρης.

Η οικογένεια του ηθοποιού μέχρι την τελευταία στιγμή δεν αποκάλυψε πότε και πού θα γίνει η ταφή. Επιθυμία τους είναι να γίνει σε στενό κύκλο.

διαβάστε τη συνέχεια »

Το τουίτ και οι... Silvester του Περισσού

Του Κοκκινο-σκουφούλη

Τουίτερ για λίγο πάψε να χτυπάς με το σπαθί

των ανθρώπων η βλακεία είναι άβυσσος... βαθύ

"Κανένα τουίτ, μόνο Ριζοσπάστη" διαβάσαμε στη δεύτερη σελίδα της εφημερίδας «όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ» χθες και επιστρέψαμε 300 χρόνια πίσω, στις αρχές της βιομηχανικής επανάστασης, όταν οι εργάτες έκαιγαν τις μηχανές προσπαθώντας να σταματήσουν τον χρόνο. Ο χρόνος, ωστόσο, αποδεδειγμένα, δεν σταματά. Κι αν καμιά φορά γυρίσει πίσω, η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν πικρή φάρσα.

Τα όσα γράφτηκαν στον «Ρ» προσφέρονται για πλάκα, η οποία έγινε, όπως φανερώνουν οι απίθανες καταγραφές στο... twitter.

Όμως, καθώς οι καιροί είναι πονηροί, δεν είναι ωφέλιμο για κανέναν να περάσει στην πλάκα η αντίληψη που διαπερνά το εν λόγω κείμενο του «Ρ», καθώς η εφημερίδα αυτή δηλώνει ξεκάθαρα – και προς τιμήν της – στην ταυτότητά της πως είναι όργανο της Κ.Ε. του ΚΚΕ. Οι απόψεις, λοιπόν, που καταγράφονται και προπαγανδίζονται μέσα από τις σελίδες του «Ρ» υποτίθεται πως συνοψίζουν - εκλαϊκεύουν την πολιτική αντίληψη του κόμματος.

Ας ρίξουμε, λοιπόν, μια ματιά σ' αυτήν τη διατυπωμένη αντίληψη μέσα από το συγκεκριμένο κείμενο.

«Ποια ήταν η είδηση στα χτεσινά (περασμένη Τρίτη) πρωτοσέλιδα του αστικού Τύπου; Ποιο ήταν το κύριο στο "twitter";

Ψάξε - ψάξε δεν θα το βρεις.

Τυπικά, για τα κυβερνητικά δεδομένα, είδηση ήταν οι ανακοινώσεις για τη νέα φοροεπιδρομή. Ουσιαστικά, από τη σκοπιά της εργατικής τάξης, είδηση ήταν οι αντιστάσεις των ίδιων των εργατών όπως εκφράστηκαν στην απεργία της Πρωτομαγιάς και η προοπτική της πάλης τους όπως αυτή διαδηλώθηκε και εξαγγέλθηκε σε νέα απεργία στις 11 του Μάη.

Για όποιον δεν διάβασε χτες "Ριζοσπάστη" και τα δύο αυτά δεδομένα δεν υπάρχουν. Το φαινόμενο είναι καθημερινό.

Για την εργατική τάξη προκύπτει πλέον πάρα πολύ σοβαρό θέμα ως προς το από πού αντλεί πληροφόρηση και πώς τελικά η ίδια συμπεριφέρεται, με βάση την πληροφόρηση που έχει».

Δεν θα διαφωνήσουμε με τις επισημάνσεις του άρθρου περί των αδυναμιών του ΚΚΕ να περάσει τις πολιτικές του θέσεις σε ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας. Όμως γι' αυτό δεν ευθύνονται ούτε τα «αστικά μέσα» ούτε το twitter. Τέτοιου είδους Μέσα είναι στη διάθεση και του ΚΚΕ. Το πρόβλημα, προφανώς, έχει να κάνει με το πως (δεν) χρησιμοποιεί αυτά τα Μέσα.

Εκτός κι αν, τελικά, πρόβλημα είναι το περιεχόμενο των θέσεων του ΚΚΕ, ο τρόπος με τον οποίο τις προβάλλει και η τακτικές του κινήσεις, οι οποίες δεν του επιτρέπουν να εμφανιστεί ως η δεσπόζουσα εναλλακτική πρόταση που θα οδηγήσει τη χώρα και τους εργαζόμενους έξω από την κρίση. Μήπως σε αυτό ακριβώς το σημείο εντοπίζεται το πρόβλημα του Περισσού; Μήπως είναι δικό του πολιτικό πρόβλημα, το οποίο επιχειρεί να ρίξει στις πλάτες του... twitter;

Δεν φταίει, λοιπόν, το twitter για τη μη προπαγάνδιση των θέσεων του ΚΚΕ. Φταίει ότι το κόμμα δεν χρησιμοποιεί το μέσο αυτό. Δεν φταίει ο αστικός Τύπος για τη διαστρέβλωση των θέσεών του. Φταίει ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιεί τα κομματικά μέσα («Ριζοσπάστη», 902 ραδιόφωνο και τηλεόραση). Φταίει η επιλογή του να χρησιμοποιεί γλώσσα η οποία απευθύνεται αυστηρά στα μέλη του και τους στενούς του φίλους...

Η αντανακλαστική αμυντική αντίδραση απέναντι στο twitter περιγράφει είτε την αδυναμία είτε την επιλογή του κόμματος να... μην μιλήσει με τη γλώσσα που χρησιμοποιούν σήμερα οι νέοι, οι εργαζόμενοι, οι νέου τύπου υψηλών προσόντων και εκπαίδευσης προλετάριοι...

Σε κάθε περίπτωση το ΚΚΕ, μέσω αυτής της προσέγγισης, μοιάζει να επιχειρεί το αδύνατο: Όχι να αλλάξει τον κόσμο, αλλά να σταματήσει τον χρόνο. Και μάλιστα σε μια περίοδο που ο χρόνος, ιδιαίτερα ο πολιτικός, τρέχει με υπερβολική ταχύτητα αφήνοντας πίσω όσους δεν μπορούν να τον παρακολουθήσουν.

Η παραπάνω παρατήρηση βεβαίως ισχύει υπό μια βασική προϋπόθεση: ότι το εν λόγω άρθρο εκφράζει μια κεντρική αντίληψη του ΚΚΕ. Είναι όμως έτσι ή απλώς πρόκειται για την αντίληψη αυτού που έγραψε το συγκεκριμένο κείμενο;

Και, εν τέλει, ποιος είναι πιο αυθεντικός εκφραστής των θέσεων του κόμματος έναντι των νέων τεχνολογιών και των μέσων επικοινωνίας; Ο αρθρογράφος ή η... Αλέκα Παπαρήγα, της οποίας η εμφάνιση με το i-phone έκανε «κλικ» και σχολιάστηκε από πολλούς ως ικανότητά της να επικοινωνεί με ένα κοινό και νεανικό και εν πολλοίς ξένο προς την εν γένει... επικοινωνία του κόμματος;

Μας μπερδέψατε, αγαπητέ. Κι όχι τίποτ' άλλο, αλλά ο ρόλος των νέων μέσων δικτύωσης και επικοινωνίας είναι μια τεράστια συζήτηση, στην οποία πολλά, ενδιαφέροντα και ενδεχομένως πολύ σκληρά έχουμε να πούμε. Δεν την κάνουμε όμως με λίγο καθαρό μυαλό, χωρίς ανοησίες; Άλλωστε για τις ανοησίες την απάντηση την έδωσε χθες η ατέλειωτη πλάκα...

"Κανένα τουίτ μόνο Ριζοσπάστη" γέλασε κανείς????
to pontiki

διαβάστε τη συνέχεια »

Ο 20άλογος του Έλληνα οδηγού

Ο περίφημος 20αλογο του… σωστού Έλληνα οδηγού . Το δημοσίευμα είχε πολύ μεγάλη απήχηση και άγγιξε τις… καρδιές των Ελλήνων. Οι παράγραφοι του Κ.Ο.Κ. που συγκρίνει την κανονική τους ερμηνεία με αυτή που την αντιλαμβάνονται πολλοί Έλληνες οδηγοί.

Διεθνής ερμηνεία: Φέρτε το αυτοκίνητό σας σε πλήρη στάση προ του σήματος. Ελέγξτε πως δεν διέρχεται κανένα άλλο όχημα στον κάθετο δρόμο και συνεχίστε.
Ελληνική ερμηνεία: Ελαττώστε την ταχύτητά σας τόσο, ώστε σε περίπτωση που διέρχεται άλλο όχημα στον κάθετο δρόμο να καταφέρετε όπως-όπως και με τη βοήθεια του ABS να σταματήσετε. Αν είναι πρωί, κορνάρετε έντονα, για να ειδοποιήσετε τα άλλα οχήματα πως περνάτε το STOP, αλλιώς, αν είναι βράδυ, παίξτε με την υψηλή κλίμακα των φώτων σας.

Διεθνής ερμηνεία: Απαγορεύεται η είσοδος για όλα τα οχήματα.
Ελληνική ερμηνεία: Προτείνεται η αποφυγή εισόδου. Εξαιρούνται πιτσοκουτάδες, ντιλιβεράδες και λοιπές πάπιες, σκούτερ κ.λπ., καθώς και πολίτες που μένουν κάπου στην απαγορευμένη οδό ή στην ευρύτερη περιοχή και βαριούνται να στρίψουν στο επόμενο στενό.

Διεθνής ερμηνεία: Απαγορεύεται η επιτόπια στροφή.
Ελληνική ερμηνεία: Αποθαρρύνεται η επιτόπια στροφή. Ελέγχουμε αν υπάρχουν περιπολικά ή άλλα αστυνομικά όργανα στην περιοχή και αν όχι, στρίβουμε. Επιτρέπεται η στροφή, αν ξεχάσαμε ανοιχτό το θερμοσίφωνα ή αν το κατάστημα υποδημάτων ή το περίπτερο βρίσκεται στην άλλη κατεύθυνση και βαριόμαστε να τρέχουμε ως το επόμενο φανάρι.

Διεθνής ερμηνεία: Είσοδος σε πλατεία. Προτεραιότητα έχουν τα οχήματα που μπαίνουν σε αυτήν.
Ελληνική ερμηνεία: Είσοδος σε πλατεία. Προτεραιότητα έχουν… έχουν… μισό λεπτό… ε, καλά θα το βρούμε στην πορεία… Άντε, Κώστα, αργήσαμε!

Διεθνής ερμηνεία: Όριο ταχύτητας 50χμλ./ώρα
Ελληνική ερμηνεία: Προτεινόμενο όριο ταχύτητας 50χμ/ώρα. Τι την πήρα την Porsche, να την πηγαίνω με 50;

Διεθνής ερμηνεία: Ελαττώστε ταχύτητα προς αναμονή του κόκκινου σηματοδότη.
Ελληνική ερμηνεία: Αυξήστε ταχύτητα προς αποφυγή του κόκκινου σηματοδότη.

Διεθνής ερμηνεία: Προσοχή! Δρόμος με έντονη ολισθηρότητα.
Ελληνική ερμηνεία: Γιούχου!!! Ώρα για παντιλίκια!!!

Διεθνής ερμηνεία:: Προσοχή! Διελεύσεις τρένων. Φέρτε το αμάξι σε πλήρη στάση, ελέγξτε αμφότερες κατευθύνσεις και συνεχίστε, όταν βεβαιωθείτε πως δεν διέρχεται τρένο.
Ελληνική ερμηνεία: Τι; Άααα, αυτό… Καλά, δεν πέρασε τρένο. Λοιπόν, τι λέγαμε;

διαβάστε τη συνέχεια »

Έσωσε το παιδί του με μαριχουάνα

Με κρυφή χορήγηση μαριχουάνας κράτησε στη ζωή το γιο του ένας απελπισμένος πατέρας στις ΗΠΑ. Οι γιατροί δεν έδιναν ελπίδες, αλλά το παιδί ζει. Η απίστευτη ιστορία του μικρού Κας.

Ένα αγοράκι από την Μοντάνα των ΗΠΑ το οποίο διαγνώστηκε με όγκο στον εγκέφαλο, μια από τις δυσκολότερες μορφές καρκίνου, κατάφερε να σωθεί χάρη στην επέμβαση του πατέρα του ο οποίος του έδωσε κρυφά μαριχουάνα. Ο απεγνωσμένος Μάικ Χάιντ, πατέρας του μικρού Κας βλέποντας το αγγελούδι του να αργοσβήνει αποφάσισε να στραφεί στην ιατρική χρήση της μαριχουάνας. Ο τρίχρονος Κας ήταν απολύτως ένα υγιέστατο αγοράκι όταν γεννήθηκε, αλλά πριν τα δεύτερα γενέθλιά του αρρώστησε βαριά. Αρχικά οι ιατροί διέγνωσαν λανθασμένα ότι έπασχε από αδενοπάθεια αλλά σύντομα η πραγματικότητα ήταν ακόμα πιο σκληρή όταν οι γονείς έμαθαν για την σοβαρή ασθένεια που τον χτύπησε.

Το αγοράκι υποβλήθηκε σε χημειοθεραπείες με σκοπό να μειωθεί ο όγκος, οι οποίες είχαν παρενέργειες όπως η μόλυνση του αίματος του παιδιού. Οι γονείς τρελαινόντουσαν μέρα με τη μέρα ακόμα πιο πολύ βλέποντας σε αυτή την κατάσταση το παιδί τους, ενώ οι γιατροί επανειλημμένως τους έλεγαν ότι δεν έχει πολλές πιθανότητες να ζήσει καθώς ολοένα και χειροτέρευε. Μάλιστα μετά από μια ισχυρή χημειοθεραπεία ο Κας ήταν τόσο αδύναμος που πλέον δεν μπορούσε να σηκώσει το κεφαλάκι του και δεν μπορούσε να φάει στερεή τροφή για 40 μέρες. Τότε ήταν που ο πατέρας του αποφάσισε να πάρει τη κατάσταση στα χέρια του και να προσπαθήσει να σώσει τον γιο του. Αφού το συζήτησε με τους θεράποντες γιατρούς του Κας και είδε ότι ήταν αρνητικοί σε αυτήν την εκδοχή, απλά τους αγνόησε και κρυφά έβαζε τη μαριχουάνα στον ορό από όπου τρεφόταν ο γιος του. Παράλληλα, είπε στους γιατρούς να σταματήσουν να του χορηγούν φάρμακα κατά της ναυτίας χωρίς να τους πει το γιατί. O Χάιντ τόνισε, στο KXLY, ότι είδε άμεση βελτίωση στην υγεία του γιου του. «Δεν μπορούσε να φάει για 40 μέρες και ήταν απίστευτο να τον βλέπω να τρώει λίγο τυρί. Έδειχνε ότι ήθελε να ζήσει», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι το έλαιο από μαριχουάνα τον βοήθησε να βγει ζωντανός από τις χημειοθεραπείες.

Ο μικρός Κας τώρα είναι απολύτως υγιής και ζει όπως τα υπόλοιπα παιδιά στην ηλικία του, παίζοντας με τον μεγαλύτερο αδερφό του Κόλτι. Σημειώνεται ότι η  ιατρική χρήση της μαριχουάνας είναι νόμιμη σε ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου και της Μοντάνα αλλά η χρήση της σε μικρά παιδιά δεν είναι αποδεκτή από την πλειοψηφία. «Η χρήση της (μαριχουάνας) στα παιδιά είναι αμφιλεγόμενη και πολλοί τρομάζουν στην ιδέα αλλά είναι πιο τρομακτικό το να χάνεις το παιδί σου», υπογράμμισε ο Χάιντ.

διαβάστε τη συνέχεια »

Ένας ήρωας χωρίς μπέρτα

Με τον Λάκη Σάντα στον Εύδηλο Ικαρίας, 2009.

Του Θοδωρή Παπασιμάκη.

Είναι Αύγουστος του 2009 και ο φίλοι μας, ο Παναγιώτης  και η Νάντια, θα βαπτίσουν τον γιο τους, τον Ορέστη.

Στις Ράχες Ικαρίας γίνονται εκδηλώσεις για τους εξόριστους.

Ήλθε ο Λάκης Σάντας. Με την κόρη του την Γεωργία είμαστε φίλοι από παλιά. Τον συνοδεύει η άλλη του κόρη, η Αλεξάνδρα. Με μεγάλη χαρά παίρνω τον εγγονό μου τον Γαρύφαλλο και του λέω πάμε να δούμε ένα ήρωα.

Η φαντασία του εγγονού αρχίζει και οργιάζει.

Παππού, τι ήρωας είναι ; Τι σήμα έχει μπροστά του;  Τι χρώμα μπέρτα φοράει; Και τι ηρωικά έχει κάνει;.

Με λίγα λόγια του λέω για το ηρωικό κατόρθωμα να κατεβάσει τη φασιστική σημαία των Γερμανών από την Ακρόπολη μαζί με τον Μ. Γλέζο και να την κρύψουν σ’ ένα πηγάδι στη Ακρόπολη όπου ακόμα και σήμερα εκεί βρίσκεται.

Λέω όμως στον εγγονό μου και την συνέχεια αυτού του ήρωα:

1941-1944 Δίνει μάχες ενάντια στους Γερμανοφασίστες κατακτητές
1946 εξόριστος στην Ικαρία
1947 φυλακή στη Ψυτάλλεια
1948 Μακρόνησος

Διαφεύγει από την Ελλάδα μέσω Ιταλίας και στη συνέχεια με πολιτικό άσυλο βρίσκεται στον Καναδά απ’ όπου επιστρέφει το 1962.

Τα τύπωσε όλα αυτά στο μυαλουδάκι του και πήγαμε να τον βρούμε.

Όταν τον είδε ο εγγονός μου τα έχασε.

Δεν έχει μπέρτα, Παππού!!! μου είπε.

Και εγώ απλώς προσπάθησα να του εξηγήσω   το ποιο απλό πράγμα.

Ότι στην Ελλάδα οι ήρωες δεν φορούν μπέρτα, αλλά έχουν καρδιά κατακόκκινη και δύναμη ψυχής , έτσι που κανένας «ήρωας με μπέρτα» δεν τους  νικά.

Ο Λάκης με την παιδική του καρδιά  πήρε αγκαλιά τον Γαρύφαλλο και στη συνέχεια πήγαμε όλοι μαζί στη βάπτιση του Ορέστη.

Λάκη, θα σε θυμόμαστε πάντα και ο εγγονός μου. Ελπίζω να γίνει ήρωας όπως και εσύ.

Γεια σου.
πηγή ikariamag

διαβάστε τη συνέχεια »

Το αλάτι δεν κάνει τόσο κακό στην πίεση και στην καρδιά

Οι άνθρωποι που τρώνε πολύ αλάτι δεν έχουν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσουν υψηλή πίεση αίματος και αντιμετωπίζουν μικρότερο κίνδυνο να πεθάνουν από την καρδιά τους, σε σχέση με όσους καταναλώνουν λίγο αλάτι, σύμφωνα με μια νέα ευρωπαϊκή επιστημονική έρευνα, που φαίνεται να «απενοχοποιεί» το αλάτι σε σημαντικό βαθμό.

Τα νέα ευρήματα, που παρουσιάστηκαν στο περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου (JAMA), σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, «σίγουρα δεν υποστηρίζουν τις σημερινές συστάσεις για μείωση της κατανάλωσης αλατιού από τον γενικό πληθυσμό», δήλωσε ο υπεύθυνος της μελέτης δρ Γιαν Στάεσεν, του Τμήματος Καρδιαγγειακών Παθήσεων του βελγικού πανεπιστημίου της Λουβέν.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η μείωση αλατιού κάνει καλό στην πίεση, δεν έχει εξακριβωθεί ότι ανάλογη ωφέλεια υπάρχει για την υγεία της καρδιάς στον ευρύτερο πληθυσμό.

Οι Βέλγοι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 3.700 Ευρωπαίους και έκαναν διαδοχικές μετρήσεις της λήψης αλατιού μέσω δειγμάτων ούρων. Οι εθελοντές είχαν χωριστεί σε τρεις ομάδες, ανάλογα με την κατανάλωση αλατιού (χαμηλή-μέση-υψηλή). Κανείς δεν είχε πρόβλημα με την καρδιά του στην αρχή της έρευνας, και τα δύο τρίτα είχαν φυσιολογική πίεση.

Η μελέτη διήρκεσε οκτώ χρόνια και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πιθανότητα να εμφανιστεί πρόβλημα στην καρδιά και γενικά καρδιαγγειακό πρόβλημα δεν διέφερε στις τρεις ομάδες, παρόλο που κατανάλωναν διαφορετικές ποσότητες αλατιού. Μάλιστα, όσοι έτρωγαν το λιγότερο αλάτι εμφάνισαν το υψηλότερο ποσοστό θανάτου (4%) από την καρδιά τους, έναντι μόλις 1% όσων έτρωγαν το περισσότερο αλάτι. Και στις τρεις ομάδες, περίπου το ένα στα τέσσερα άτομα, που είχαν ξεκινήσει με κανονική πίεση, στην πορεία εμφάνισαν υπέρταση.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η συστολική πίεση του αίματος (αλλά όχι η διαστολική) αύξανε διαχρονικά, όσο αύξανε η λήψη αλατιού, όμως η αύξηση ήταν πολύ μικρή και δεν κρίθηκε ότι έχει επιπτώσεις για την υγεία.

Ο Στάεσεν δήλωσε ότι, παρά τα συμπεράσματα της μελέτης, έχει πάντα νόημα να μειώσουν το αλάτι όσοι έχουν ήδη υψηλή πίεση ή όσοι πάσχουν από την καρδιά τους, όμως διευκρίνισε ότι δεν φαίνεται να υπάρχει λόγος να συστήσει κανείς στο γενικό πληθυσμό να μειώσει την κατανάλωση αλατιού. Δεν απέκλεισε μάλιστα η μείωση του αλατιού να έχει και παρενέργειες, αφού μπορεί στη θέση του να χρησιμοποιούνται από τα εστιατόρια ή τις εταιρίες τροφίμων άλλες δυνητικά επιβλαβείς ουσίες και συντηρητικά για να αναπληρώσουν την απώλεια γεύσης.

διαβάστε τη συνέχεια »

Είναι μόλις 12 ετών και πληρώνεται με 3 εκ.$

Ο πλουσιότερος νεαρός ηθοποιός στις ΗΠΑ, Jaden Smith, γιος του ηθοποιού Will Smith. Ο 12χρονος Jaden θα πάρει από τους παραγωγούς της ταινίας «Karate Kid», στην οποία συμμετείχε με τον Jackie Chan, 3 εκατομμύρια δολάρια, αφού σημείωσε τεράστια επιτυχία στο box office!

Ένα εκατομμύριο δολάριο ήταν το πρώτο συμβόλαιο στην ταινία και ήταν μόλις δέκα ετών.

Ο ίδιος έλαβε στη συνέχεια bonus δύο εκατομμυρίων δολαρίων, αφού η ταινία απέφερε συνολικά κέρδη 150 εκατομμυρίων! Αυτό είναι το ελάχιστο ποσό, αφού θα συνεχίσει να εισπράττει και από τα κέρδη της ταινίας, όταν κυκλοφορήσει σε DVD.

Η καριέρα του μικρού Jaden ξεκίνησε σίγουρα με μεγάλη επιτυχία. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή είναι η δεύτερη κινηματογραφική του δουλειά, μετά το ‘Κυνήγι της Ευτυχίας’, όπου συμπρωταγωνίστησε με τον πατέρα του.

διαβάστε τη συνέχεια »

Όχι, δεν έχουμε χούντα

Το λογοκριμένο από τα ελληνικά ΜΜΕ απόσπασμα της συνέντευξης του Στρος Καν σε γαλλικό κανάλι σχετικά με την προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ, από την τελευταία εκπομπή του Λάκη Λαζόπουλου. Ακολουθεί σχολιασμός από τον πιτσιρίκο.

Το απόσπασμα προβλήθηκε στη χτεσινή εκπομπή του Λάκη Λαζόπουλου και είναι ένα από τα κομμάτια της συνέντευξης του Ντομινίκ Στρος Καν στο Canal Plus που δεν προβλήθηκαν στο αφιέρωμα του γαλλικού καναλιού στον πρόεδρο του ΔΝΤ. Η συμφωνία του Παπανδρέου με τον Ντομινίκ Στρος Καν για την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ είχε γίνει από τον Νοέμβριο του 2009.

Χωρίς καμία αμφιβολία πια, ο Γιώργος Παπανδρέου και οι υπουργοί του έλεγαν -για πολλούς μήνες- ψέματα για την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ, μέχρι να φτάσουμε στην «δραματική» ανακοίνωση από το Καστελλόριζο.

Νομίζω πως υπάρχει ξεκάθαρα θέμα δημοκρατίας και εθνικής προδοσίας.

Επίσης, είναι ολοφάνερο πως όσοι γνώριζαν από τον Νοέμβριο του 2009 πως η Ελλάδα θα υπαχθεί στο ΔΝΤ -και δεν ήταν λίγοι αυτοί- είχαν την ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν σε βάρος της χώρας.

Ένα ακόμα τεράστιο θέμα που τίθεται είναι πώς γίνεται να φέρνει στο φως το βίντεο με τις «κομμένες» δηλώσεις του Ντομινίκ Στρος Καν ένας καλλιτέχνης της σάτιρας και όχι κάποιος δημοσιογράφος.

Κανείς δεν είναι τόσο αφελής, ώστε να πιστεύει πως είχε ο Λαζόπουλος τη δυνατότητα να εξασφαλίσει αυτό το απόσπασμα και δεν είχαν τη δυνατότητα να το εξασφαλίσουν οι τηλεοπτικοί σταθμοί, τα ραδιόφωνα και οι εφημερίδες. Ή έστω, κάποιος ελεύθερος δημοσιογράφος (γέλια).

Είναι οι μεγαλοεκδότες και οι καναλάρχες που στηρίζουν την κυβέρνηση και την θέτουν στην υπηρεσία τους, αποκομίζοντας τεράστια οικονομικά οφέλη και ασυλία για τα εγκλήματά τους σε βάρος του λαού και της χώρας.

Μετά από τη διαρροή αυτού του βίντεο, τα παπαγαλάκια τους ας σταματήσουν να διαμαρτύρονται για τη δήθεν στοχοποίησή τους και ας κατεβάσουν επιτέλους το σηκωμένο δάχτυλο. Να το βάλουν στον κώλο τους.

διαβάστε τη συνέχεια »

«Πότισαν» τη 15χρονη Στέλλα για να τη βιάσουν!

Σοκ στο Ρέθυμνο.
Αποκαλυπτικό το πόρισμα της Αστυνομίας- Δικογραφία για τους δύο που ήταν μαζί της αλλά και για τους γονείς του 17χρονου!

Δικογραφία σε βάρος 4 ατόμων για την υπόθεση του τραγικού θανάτου της 16χρονης Στέλλας Ακουμιανάκη, από κατανάλωση αλκοόλ το Πάσχα σχηματίστηκε από την Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Ρεθύμνου.

Ειδικότερα διώκονται ο 23χρονος και ο 17χρονος που , όπως ήδη έγραψε το Cretalive ήταν τα άτομα που ήταν μαζί με την κοπέλα το κρίσιμο διάστημα από την αποχώρηση τους από το μπαρ μέχρι και την εμφάνιση της 16χρονης στο νοσοκομείο

Επίσημα ανακοίνωσε η Α.Δ Ρεθύμνου πλεόν ότι, κατά την πορεία της  προανάκρισης και της αστυνομικής έρευνας προέκυψε ότι ο 23χρονος και ο 17χρονος ανήλικος, που είχαν μεταφέρει την ανήλικη στο Νοσοκομείο Ρεθύμνου, προηγουμένως συνδιασκέδαζαν σε νυχτερινά καταστήματα της πόλης του Ρεθύμνου.

Στη συνέχεια με το αυτοκίνητο του 23χρονου οδήγησαν την ανήλικη σε ερημική τοποθεσία του Ρεθύμνου, όπου σε σύντομο χρονικό διάστημα κατανάλωσαν, από κοινού, μία φιάλη αλκοόλ (ουίσκι), την οποία είχαν προηγουμένως προμηθευτεί οι δύο νεαροί μαζί με αναψυκτικό και ποτήρια.

Όπως προέκυψε πρόθεση των δύο νεαρών ήταν να εξαναγκάσουν την ανήλικη σε συνουσία, χωρίς όμως να τα καταφέρουν, λόγω της κατάστασης που περιήλθε από την κατανάλωση οινοπνεύματος, ενώ εκμεταλλευόμενοι την κατάσταση αυτή προέβησαν διαδοχικά σε ασελγείς πράξεις σε βάρος της.

Στη συνέχεια μετέφεραν την ανήλικη στο Γενικό Νοσοκομείο Ρεθύμνου, χωρίς όμως να ενημερώσουν τους ιατρούς για το ιστορικό της υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ σε σύντομο χρονικό διάστημα.Όπως δήλωσε ο ιατροδικαστής το 15χρονο κορίτσι είχε καταναλώσει τόσο μεγάλη ποσότητα αλκοόλ που δεν θα άντεχε ούτε ενήλικος.

Στο πλαίσιο της προανάκρισης, οι δύο δράστες αναφέρθηκαν με λεπτομέρειες στο περιστατικό και επέδειξαν το ακριβές σημείο, που είχαν οδηγήσει την ανήλικη. Εκεί βρέθηκαν και κατασχέθηκαν το μπουκάλι του αναψυκτικού, τα ποτήρια και το καπάκι της φιάλης του ποτού (ουίσκι).

Επίσης αναφέρθηκαν με ακρίβεια στο δρομολόγιο κίνησής τους κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα και επέδειξαν  τον κάδο απορριμμάτων που είχαν απορρίψει την κενή φιάλη του  ποτού, η οποία όμως δεν βρέθηκε λόγω αποκομιδής των απορριμμάτων από συνεργεία του Δήμου.

Ύστερα από τα παραπάνω, σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος τους για βιασμό (εξαναγκασμό σε ασελγείς πράξεις) και έκθεση, που προκάλεσε το θάνατο της ανήλικης. Η δικογραφία, η οποία περιλαμβάνει και το αδίκημα της παραμέλησης εποπτείας ανηλίκου, για τους δύο γονείς του 17χρονου, υποβλήθηκε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ρεθύμνου, ενώ οι δράστες δεν συνελήφθησαν λόγω παρέλευσης του αυτοφώρου.

Επιπλέον σε βάρος των ιδιοκτητών τριών καταστημάτων, που είχαν επισκεφτεί οι δράστες με την ανήλικη, εφαρμόσθηκαν οι προβλεπόμενες ποινικές και διοικητικές κυρώσεις.

Άλλες 25 υποθέσεις

Τέλος, κατά την διάρκεια της έρευνας και με αφορμή Ανακοίνωση του Γενικού Νοσοκομείου Ρεθύμνου, σύμφωνα με την οποία το τελευταίο 6μηνο χειρίστηκαν είκοσι πέντε (25) περιστατικά οξείας μέθης ανηλίκων, (χωρίς να έχουν ενημερωθεί οι αρμόδιες αστυνομικές αρχές, με αποτέλεσμα να ματαιώνεται η δίωξη και η τιμωρία των ιδιοκτητών των καταστημάτων οινοπνευματωδών ποτών), ζητήθηκε η πραγματοποίηση εισαγγελικής έρευνας, για την απόδοση τυχών ευθυνών του ιατρικού προσωπικού, αναφορικά με την τέλεση του αδικήματος της υπόθαλψης εγκληματία.
Πηγή: cretalive.gr

διαβάστε τη συνέχεια »

Σεμνή ταφή για έναν σεμνό Άνθρωπo

Στον Ιερό Ναό της Αγίας Μαρίνας στο Θησείο ολοκληρώθηκε στις 16:00 το απόγευμα της Τετάρτης η νεκρώσιμος ακολουθία για τον Θανάση Βέγγο. Χιλιάδες κόσμου κατέκλησαν το Θησείο συνέρρευσαν στην εκκλησία, για να πουν το ύστατο χαίρε στον μεγάλο ηθοποιό, στον δικό μας άνθρωπο.

 Η προσέλευση ήταν τόσο μεγάλη που έκλεισαν όλοι οι δρόμοι γύρω από την εκκλησία!

Την εκκλησία είχε επιλέξει ο ίδιος ο Θανάσης Βέγγος, καθώς με την περιοχή του Θησείου τον συνέδεαν πολλές αναμνήσεις από τα κινηματογραφικά γυρίσματα.

Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος βρέθηκε στον ναό και έψαλε τη νεκρώσιμο ακολουθία με δική του πρωτοβουλία, την οποία μέχρι και η οικογένεια του εκλιπόντος ηθοποιού δεν γνώριζε.

Ο πνευματικός του, πατήρ Γεώργιος, στον επικήδειο που εκφώνησε τον χαρακτήρισε "αγγελική, ειλικρινή ψυχή, άνθρωπο του Θεού".

"Έγινε παράδειγμα εντιμότητας και ανθρωπιάς. Στη ζωή του υπερασπίστηκε το δίκαιο ακόμα και όταν αυτό δεν υπήρχε", ανέφερε η Λίλα Καφαντάρη εκ μέρους του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.

Ιδιαίτερα συγκινημένος, ο παλιός του φίλος και συνάδελφος Γιάννης Βογιατζής αποχαιρέτησε τον "καλύτερο άνθρωπο" που γνώρισε στην ζωή του.

  Στη νεκρώσιμη ακολουθία παρευρέθηκαν μεταξύ πολλών άλλων, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού Τηλέμαχος Χυτήρης, ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Νίκος Σηφουνάκης, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Βούρος, ο βουλευτής του ΚΚΕ Σπύρος Χαλβατζής,το μέλος της Κ.Π.Ε του ΣΥΝ Πάνος Τρυγάζης και ο δήμαρχος Πειραιά Βασίλης Μιχαλολιάκος.

"Σήμερα απαντάει το αίσθημα. Ο άνθρωπος Θανάσης Βέγγος κηδεύεται με λαϊκή δαπάνη και λαϊκή θλίψη. Το έργο του είναι τεράστιο, αποτελεί παράδειγμα για τους νεώτερους ηθοποιούς και όσο και να πολεμάμε δεν θα μπορέσουμε ποτέ να ακουμπήσουμε την μεγαλοσύνη αυτού του ανθρώπου", δήλωσε ο Λάκης Λαζόπουλος.

Από την πλευρά του, ο ηθοποιός Δημήτρης Πιατάς, ανέφερε: "Ο Θανάσης Βέγγος δεν είναι μόνο ένας φίλος, είναι η μισή Ελλάδα της αλήθειας, της αξιοπρέπειας, της εντιμότητας".
 

'Οπως έγινε γνωστό, λίγο νωρίτερα, η οικογένεια του δημοφιλούς ηθοποιού γνωστοποίησε την πρόθεσή της να μην δημοσιοποιηθεί η ώρα και ο τόπος που θα ταφεί ο πατέρας και σύζυγος Θανάσης, καθώς οι διακριτικοί τόνοι και το χαμηλό προφίλ του ηθοποιού, σε όλη την διάρκεια της πολυετούς καριέρας του, τον συνοδεύουν στην τελευταία του κατοικία.

Tα σενάρια για το που θα κηδευτεί ο μεγάλος μας ηθοποιός -σύμφωνα με  ρεπορτάζ του Star- είναι τρία.

Ο Θανάσης Βέγγος θα κηδευτεί είτε στο νεκροταφείο Αγίας Παρασκευής στην οποία έμενε τα τελευταία χρόνια, είτε στην Αμοργό όπου βρίσκεται ο τάφος της μητέρας του ή στον Άσσο Κορινθίας όπου ο γνωστός ηθοποιός περνούσε πολύ καιρό με τη σύζυγο και τα εγγόνια του, ειδικά τα καλοκαίρια.

 Λίγα μέτρα μακριά από την εκκλησία, στην οδό Οτρυνέων και Αιγινίτου γωνία, υπάρχει ένα σπίτι στο οποίο ο Θανάσης Βέγγος είχε γυρίσει μια σκηνή για την ταινία «Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας».

Στην εν λόγω σκηνή, ο δικός μας Θανάσης είχε χρησιμοποιήσει μια κόκκινη κουβέρτα και ο ιδιοκτήτης του σπιτιού, για να τον τιμήσει, έβγαλε στο μπαλκόνι του μια κουβέρτα.

διαβάστε τη συνέχεια »

Τελευταία υπόκλιση σε έναν δικό μας άνθρωπο...

'Νιώθω σα να χάθηκε κάποιος δικός μου'' έγραψε μία φίλη στο facebook. Παρακολουθώ την τελευταία του δημόσια εμφάνιση στα περσινά βραβεία της Ακαδημίας Κινηματογράφου. Ένα ολόκληρο θέατρο όρθιο, γεμάτο συναδέλφους του, να τον χειροκροτά για ώρα. Και σχεδόν δακρύζω...

Σκέφτομαι πόσοι άνθρωποι θα αξιωθούν να το ζήσουν αυτό... Να φεύγεις και να μην υπάρχει κανείς που να έχει να πει έναν κακό λόγο για σένα. Να φεύγεις και να νιώθουν ότι χάνουν ένα κομμάτι τους άνθρωποι που ποτέ δε σε γνώρισαν από κοντά. Να φεύγεις και να κάνεις τους γιατρούς του νοσοκομείου, που έδινες την τελευταία σου μάχη, να βουρκώνουν. Εκείνοι που παίζουν με τον θάνατο κάθε μέρα...

Ο Θανάσης Βέγγος ''έφυγε'' πλήρης. Πλήρης αγάπης. Πλήρης αποδοχής. Πλήρης βραβεύσεων. Πλήρης.

''Έφυγε'' με το προσωνύμιο του ''καλού ανθρώπου''. Δεν ''έφυγε'' ένας star. Δεν ''έφυγε'' ένας μεγάλος ηθοποιός (που ήταν). ''Έφυγε'' ο δικός μας Θανάσης, που έδωσε και πήρε αγάπη όχι χάρη στο ταλέντο του, αλλά χάρη στην αξία του. Και η αξία ενός ανθρώπου είναι πολύ πιο πολύτιμη από το όποιο ταλέντο του.

Ο Θανάσης Βέγγος ήταν ένας λαϊκός ηθοποιός. Ένας ηθοποιός που ''έσταζε'' αλήθεια. Όχι όμως ως απόσταγμα της πολύχρονης θεατρικής του εκπαίδευσης. Αλλά από ένστικτο. Στα χνάρια του Βασίλη Λογοθετίδη, του Ορέστη Μακρή και της Ρένας Βλαχοπούλου... Αστείος και συγκινητικός συνάμα.

Στην πρώτη φάση της κινηματογραφικής του καριέρας (γιατί ο Βέγγος είναι από τους λίγους Έλληνες ηθοποιούς που ξέρουν να κάνουν κινηματογράφο και αφιέρωσε πολύ μεγάλο μέρος της καριέρας του σε αυτό) χτίζει σιγά σιγά έναν τύπο. Έναν ιδιότυπο σύγχρονο ''καραγκιόζη'' με χαραγμένα τα ελληνικά χαρακτηριστικά πάνω του. Έναν παπατρέχα γκαφατζή. Θυμίζει κάτι από αδελφούς Μαρξ. Έχει τον πιο αστείο τρόπο να εκτελεί τα γκαγκς. Κι αυτό είναι τεράστιο ταλέντο, για όσους τολμήσουν να το υποτιμήσουν...

Όμως ο Θανάσης Βέγγος δεν ήταν απλά ένας... γκαφατζής. Ήταν ένας κλόουν και όπως κάθε κλόουν έκρυβε μια αδιόρατη θλίψη μέσα του. Μια προσεκτική ματιά αρκεί για να την ανακαλύψετε ακόμα από τη ''Μανταλένα'', αλλά εκεί που αποφασίζει να τη μοιραστεί μαζί μας είναι στο εξαιρετικό ''Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;'' το 1971. Εδώ δεν υπηρετεί πια μία απλή σπλάστικ κωμωδία. Το χιούμορ είναι πιο πικρό. Πίσω από το γέλιο υπάρχει πάντα ένα μελαγχολικό μειδίαμα...

Κάπου εκεί κάνει τη διαφορά... Κάπου εκεί αφήνει χιλιόμετρα πίσω του τους έτερους μεγάλους κωμικούς αυτής της χώρας. Κάπου εκεί ο πράκτορας Θου-Βου δίνει τη θέση του στον Θανάση...

Τα παράδοξα όμως στην πολύχρονη καλλιτεχνική διαδρομή του Θανάση Βέγγου δε σταματούν εκεί... Η εμπειρία έχει δείξει ότι συνήθως οι κωμικοί ηθοποιοί φτάνουν στο ζενίθ τους περίπου στη μέση της καριέρας τους. Μετά τα 60 (αν μας επιτρέπεται να βάλουμε ηλικιακά πλαφόν) έχουμε μία επανάληψη των κωμικών τους μοτίβων, μία μανιέρα που χάνει σιγά σιγά τον δημιουργικό της οίστρο, μία δικαιολογημένη κούραση που αντικατοπτρίζεται στην οθόνη και στη σκηνή.

Στην περίπτωση του Βέγγου η ''κούραση'' αυτή ήταν αναπάντεχα δημιουργική. Τα τελευταία 20 χρόνια της καριέρας του είναι ίσως και τα πιο ενδιαφέροντα της καλλιτεχνικής του πορείας. Είναι τα χρόνια που θα κατέβει στην Επίδαυρο για να ''διδάξει'' Αριστοφάνη. Και είναι και τα χρόνια που, με τη βοήθεια του Παντελή Βούλγαρη και του Θόδωρου Αγγελόπουλου, θα αναγεννηθεί σε έναν ηθοποιό που θα μας χαρίσει ορισμένες από τις σπουδαιότερες κινηματογραφικές στιγμές του ελληνικού σινεμά.

Ο Βέγγος του ''Ήσυχες Μέρες του Αυγούστου'', του ''Όλα είναι δρόμος'', του ''Το Βλέμμα του Οδυσσέα'' και του ''Ψυχή Βαθιά'' σχεδόν σε παραλύει με την ερμηνευτική του δύναμη και αλήθεια. Δεν υποδύεται. Είναι.

Σε έναν αναστεναγμό του στο ''Ψυχή Βαθιά'' πάνω από το άψυχο σώμα του εγγονού του, θαρρείς ότι κρύβεται όλη η Ελλάδα...

Είναι όμως όλα αυτά ο πραγματικός λόγος που ολόκληρη η Ελλάδα σκύβει σήμερα ευλαβικά πάνω από τη σορό του; Είναι η υποκριτική του δεινότητα που κάνει τους πάντες να μιλούν για μία σημαντική απώλεια; Ή μήπως είναι η στάση ζωής του, που μας ξυπνάει τον καλό μας εαυτό και μας φέρνει αντιμέτωπους με τις προσωπικές μας Ερινύες;

Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, χωρίς ποτέ να πουλήσει την προσωπική του ζωή, χωρίς κακεντρέχειες και μικρότητες σε έναν χώρο που πορεύεται αγκαλιά με αυτές, ο Θανάσης Βέγγος κέρδισε το στοίχημα... όχι μόνο της αθανασίας (αυτό το έχουν κερδίσει κι άλλοι), αλλά της απόλυτης αποδοχής και αγάπης (κι αυτό σπανίζει...).

Βαθιά υπόκλιση, τελευταίο χειροκρότημα κι ένα μεγάλο ''ευχαριστώ''...


nooz

διαβάστε τη συνέχεια »

Όταν ο Βέγγος μάγεψε ως ποδοσφαιριστής!

Ο καλός μας άνθρωπος, ο δικός μας άνθρωπος δεν είναι πια μαζί μας. Το χαμόγελο που απλόχερα μας μοίραζε με το αστείρευτο του και μοναδικό του ταλέντο, "πάγωσε" το πρωινό της Τρίτης 3 Μαΐου στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του...



Σήμερα στις 2 το μεσημέρι στην Αγία Μαρίνα στο Θησείο θα ακουστεί το τελευταίο χειροκρότημα για έναν μεγάλο Έλληνα μα πάνω από όλα για έναν σπουδαίο ΑΝΘΡΩΠΟ. Ένα αυθόρμητο χειροκρότημα που κέρδιζε σε κάθε- σπάνια- του εμφάνιση, όπως πριν 33 χρόνια από 40.000 φιλάθλους στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας!

Στις 20 Μαρτίου του 1978 διεξήχθη στο ιστορικό γήπεδο της ΑΕΚ ένα φιλικό παιχνίδι ανάμεσα σε Ηθοποιούς και Δημοσιογράφους. Η αναμέτρηση πραγματοποιήθηκε για την ενίσχυση του ταμείου των καλλιτεχνών καθώς είχαν κατέβει σε απεργία λόγω της κόντρας τους με τη κρατική τηλεόραση η οποία δεν τους αναγνώριζε τα πνευματικά δικαιώματα.



Μεταφερόμαστε για λίγο στο... 2011 και σε ένα φανταστικό παρόμοιο παιχνίδι. Ζήτημα εάν ο αγώνας διεξαγόταν μπροστά σε συγγενείς και φίλους. Η παρουσία όμως του Θανάση Βέγγου σε εκείνο το φιλικό οδήγησε τον κόσμο να αναζητεί εισιτήρια στην μαύρη αγορά(!) πληρώνοντας μέχρι και 120 δραχμές αντί των 80 δραχμών που κόστιζαν.

 

Η "Αθλητική Ηχώ"* μάλιστα φιλοξενούσε την προηγούμενη μέρα δηλώσεις του Θανάση στις οποίες "απειλούσε" ευθέως τους αντιπάλους με το δυνατό του όπλο... τα γρήγορα του πόδια! "Θα τους σκάσω στο τρέξιμο και θα βάλω δύο γκολ" ήταν η χαρακτηριστική ατάκα του.

Την επομένη μέρα ο Βέγγος πέρασε στο παιχνίδι στο δεύτερο ημίχρονο προκαλώντας ντελίριο στους 40.000 φιλάθλους στις εξέδρες, όπως βλέπετε και στο χαρακτηριστικό πρωτοσέλιδο. Μάλιστα οι δηλώσεις του ήταν προφητικές καθώς σκόραρε 2 τέρματα από το σημείο του πέναλτι σε ένα ματς στο οποίο οι Δημοσιογράφοι επικράτησαν με 5-3.

 



Στη συνέχεια δέχθηκε την κίτρινη κάρτα από τον διαιτητή Ζλατάνο τον οποίο ήθελε να... "λιντσάρει" ο κόσμος για αυτήν την απόφαση του. Ο ίδιος όμως φρόντισε να "ηρεμήσει" το πλήθος και αφού υποκλίθηκε στον ρέφερι, έκανε δύο βήματα πίσω και σήκωσε τα χέρια ψηλά!


Λίγο αργότερα θα περάσει η Δέσποινα Στυλιανοπούλου στη θέση του αλλά ο αγώνας δεν γίνεται να συνεχιστεί καθώς οι εκδηλώσεις λατρείας για τον Θανάση είναι μοναδικές. Ο Γιάννης Αργυρίου γράφει χαρακτηριστικά στην "Ηχώ":


"Ο Βέγγος γίνεται αλλαγή αλλά το παιχνίδι δεν γίνεται να συνεχισθεί. Δεν είναι δυνατόν να συνεχισθεί. Γύρω από τον αγωνιστικό χώρο βρίσκονται 5.000 θεατές που σε κάθε διακοπή προσπαθούν να μπουν μέσα.



Αυτό κάνουν και τώρα που ο Βέγγος αποχωρεί χαιρετώντας τα πλήθη σαν τον μεγάλο μπαλαδόρο που αναγκαστικά εκγκαταλείπει. Ο Ζλατάνος αναγκάζεται να σφυρίξει τη λήξη του αγώνος δίνοντας έτσι τέλος και στο ασταμάτητο γέλιο".

Φυσικά μετά το τέλος του φιλικού, ο Θανάσης συνέχισε το ρεσιτάλ με τον μοναδικό του τρόπο. Αρχικά πήγε από τα αποδυτήρια των δημοσιογράφων και αφού άνοιξε την πόρτα τους είπε: "Καλοί μου άνθρωποι, συγνώμη αν σας κούρασα"!



Αργότερα στις... καθιερωμένες δηλώσεις τόνισε: "Ναι μωρέ... βρίσκομαι σε τρομερή φόρμα. Σκέφτομαι φέτος να κάνω μεταγραφή. Άλλωστε έχω προτάσεις από το εξωτερικό. Θα προτιμήσω ελληνική ομάδα, διότι έχει ωραία θάλασσα και άλλα"!


ΥΓ. Ο ενικός θεωρείται αντιδημοσιογραφικός αλλά όση ώρα πληκτρολογώ αυτό το κείμενο μια θλίψη με συντροφεύει σε κάθε λέξη η οποία με ωθεί στο να ξεφύγω για λίγο από αυτόν τον κανόνα.



Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, δεν είναι δυνατόν να αποχαιρετήσω με τυπικό τρόπο έναν Άνθρωπο που μου έμαθε να είμαι καλύτερος Άνθρωπος...



Καλό σου ταξίδι Θανάση. Καλό σου ταξίδι καλέ μου άνθρωπε!



Σ' ευχαριστώ...

διαβάστε τη συνέχεια »

ΤΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΤΑΛΕΝΤΟ ΤΟΥ ΚΩΜΙΚΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΒΕΓΓΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΥΣΤΙΚΟ «ΒΙΤΡΙΟΛΙΚΟ» ΧΙΟΥΜΟΡ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟΥ: ΔΥΟ ΠΟΛΟΙ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ

Από την εκπομπή της Σοφίας Αράβου «ΥΓΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ» 3/5/2011, στον ραδιοσταθμό COSMOS 965, Tρίτη 3-4μμ.

Ήταν σύμπτωση; ήταν «ευτυχής» συγκυρία μέσα στην οδύνη της απώλειας του αξιαγάπητου Έλληνα κωμικού, Θανάση Βέγγου; ήταν τυχαίο που συνέπεσε «να φύγει» ο Θανάσης της απεικόνισης του αεικίνητου ανθρώπινου κλαυσίγελου, την ημέρα που διάλεξα να αναφερθώ στην εκπομπή μου για τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα; Σε όλον αυτό το συρφετό που οδηγεί στις κοινωνικές διακρίσεις, στους διάφορους ρατσισμούς, που καλλιεργούμε και υιοθετούμε οι άνθρωποι, χωρίς να γνωρίζουμε ότι κυριολεκτικά δίνουμε διέξοδο στις δικές μας ματαιώσεις και αδυναμίες, στις δικές μας μειονεξίες, στους σιγοβράζοντες θυμούς μας1.
Εκείνος ήταν αυθεντικός στο γέλιο και στο κλάμα του. Οι «άλλοι» πουλάνε αστεϊσμούς, ενώ ουσιαστικά εκτοξεύουν το «βιτριολικό χιούμορ» τους, που χαρακτηρίζει τον αυταρχισμό και τον δογματισμό, τον ίδιο το φασισμό, που στοχεύει κυνικά να μειώσει και να συρρικνώσει τους ανθρώπους. Το γέλιο είναι όπλο. Όπλο χαράς και ευεξίας όταν βγαίνει από καρδιάς2. Όπλο - ρομφαία που διεμβολίζει το ανθρώπινο συναίσθημα και δημιουργεί ανασταλτικούς φραγμούς, σε όσους δεν έχουν ασπίδες να το εξοστρακίσουν. Είναι όπλο και φόβος παράλληλα, για όσους το χρησιμοποιούν καυστικά. Το εκτοξεύουν και τρέχουν να προφυλαχτούν πίσω από μεγαλόσχημες παγιωμένες εξουσίες, που δίνουν «πλάτες» στους θρασύδειλους. Ποιες είναι οι παγιωμένες εξουσίες; Οι γνωστές και μη εξαιρετέες: κλειστές κοινωνίες αφενός, συντηρητικοί χώροι αφετέρου.
Εκείνος, ο Θανάσης Βέγγος της ψυχής μας, ήταν Αριστερός διακριτικός και αθέατος. Στο χώρο της ΕΔΑ αρχικά, θλιβερός επισκέπτης στη Μακρόνησο, μεταφορέας παιδιών από τις νύχτες του «τότε» Πολυτεχνείου, άγνωστη πλευρά του για όλους μας. Ήταν αγνός, υπερκινητικός, πραγματικά αστείος. Δεν ήθελε κανένα να συμμορφώσει, μόνο να διασκεδάσει, να διακωμωδήσει την ανέχεια με πρωταγωνιστή τον ίδιο τον εαυτό του.
Ο φασισμός στοχεύει στους «θυμούς» μας. Δεν τους απαλύνει, μας τους τονίζει και αν δεν συμμορφωθούμε, να θυμώσουμε δηλαδή πιο πολύ, τότε-προτελευταίο όπλο- μας γελοιοποιεί. Αν και τότε δεν συμμορφωθούμε, να σωπάσουμε δηλαδή, αποκαλύπτει το προσωπείο της συγκαλυμμένης Βίας.
Γι αυτό γέλαγες Θανάση, συνειδητά ή ασυνείδητα, για να μην κλάψεις με όλους εμάς τους ανεξέλικτους, που ψάχνουμε να εξουσιάσουμε ή να εξουσιαστούμε. Που ψάχνουμε να χειραγωγήσουμε ή να χειραγωγηθούμε. Που ψάχνουμε με λάθος τρόπο να σωθούμε. Είναι μεγάλη αυτάρκεια η αυτο-διακωμώδηση, λέγεται Ελευθερία.
Στο καλό και ευχαριστούμε!
Σοφία Αράβου-Παπαδάτου
Δρ Κοινωνικής Ψυχολογίας
Οδοντίατρος, MSc

διαβάστε τη συνέχεια »

Ο καλός μας άνθρωπος

Ο απόλυτος κωμικός, ο οποίος καθρέπτισε την ελληνική ψυχή μέσα από 126 ταινίες κι αγαπήθηκε από όλους

Διασχίζει το πανί από τη μια άκρη έως την άλλη με... υπερηχητική ταχύτητα. Χαμόγελο παράξενο. Φρενάρει. «Καλοί μου άνθρωποι...». Μια μικρή παύση κι ύστερα το ίδιο τρεχαλητό. Τρέχει. Μόνιμα αγχωμένος. Τρώει τούρτες στο πρόσωπο, βαράει το κεφάλι του με πιάτα, γυρίζει στους δρόμους με έναν σάκο πλασιέ ή με τον δίσκο του καφετζή, προσπαθεί να πιάσει την καλή αλλά... φευ, παίζει φυσαρμόνικα, μιλάει σε ψηλούς και γρήγορους τόνους.

Ο «καλός μας άνθρωπος», ο καθημερινός ήρωας, ο Καραγκιόζης, ο κλόουν, ο κωμικός, ο τραγικός. Ο διπλανός μας. Ο ηθοποιός με την πυρετώδη, στακάτη κίνηση, ο καλλιτέχνης με το όραμα που μπροστά του δεν λογαριάζει τίποτα (ούτε τη χρεοκοπία), ο πλήρης δημιουργός, ο «τρελός και παλαβός», ο «άνθρωπος για όλες τις δουλειές», που «έτρεχε πολύ», που «σφίγγει κι άλλο το ζωνάρι», ο «Θου Βου», ο «φαλακρός μαθητής». Ο δικός μας άνθρωπος. Ο ήρωας που ταυτίστηκε με τον πιεζόμενο από τη ζωή μεροκαματιάρη. Ο Θανάσης που κινείται στον χώρο της μικροαστικής ζωής. Αυτός, κι εκείνος, κι άλλος. Οι πολλοί που γίνονται ένας στο πρόσωπό του. Αυτό το πρόσωπο όπου καθρεφτίζεται η συλλογική ελληνική ψυχή. Το πρόσωπο του Θανάση Βέγγου. Οπου το γέλιο και το κλάμα γίνονται ένα. Σ' αυτό το πρόσωπο μπροστά σήμερα το ελληνικό σινεμά στέκεται με τα μάτια χαμηλωμένα. Με τα χείλη βουβά.

Ο Θανάσης Βέγγος δεν υπάρχει πια. Ο δημοφιλής καλλιτέχνης, ο απόλυτος κωμικός, άφησε χθες την τελευταία του πνοή στον «Ερυθρό Σταυρό», όπου νοσηλευόταν από το Δεκέμβριο. Πριν από δύο μήνες είχε υποβληθεί, με επιτυχία, σε νευροχειρουργική επέμβαση στο κεφάλι. Εφυγε σε ηλικία 84 ετών, αφήνοντας πίσω του πλούσιο έργο. Χιλιόμετρα σελιλόιντ με δεκάδες περιπέτειες ταλαιπωρίας, αγώνα και σφαλιάρας, ενός ήρωα ταλαιπωρημένου, αγαπημένου, πηγαίου, ειλικρινή, οικείου. Ενός «ήρωα» με σάρκα και οστά που προσγειώθηκε στο πλατό και το κατέκτησε. Ενός ήρωα που τον έφτιαξε από το δικό του «υλικό». Από το μέσα του. Ενός ήρωα πονετικού, φιλάνθρωπου, που μοιράζει στους αναξιοπαθούντες τα λιγοστά του υπάρχοντα, καλοσυνάτου, καταδιωκόμενου και φουκαρά. Αυτός ο ανθρωπάκος που υποφέρει, τον εκμεταλλεύονται, τον καταδιώκουν οι εκάστοτε κραταιοί, αλλά προσπαθεί να φύγει από την αφάνεια.

Ο Θανάσης Βέγγος δεν είχε κάνει σπουδές υποκριτικής. Κι ας έχει παίξει σε 126 ταινίες (στις 52 ως πρωταγωνιστής). Κι ας έχει σκηνοθετήσει (πρωταγωνιστώντας ταυτόχρονα) ακόμη επτά. Αυτοδίδακτος κι ενστικτώδης. Με αυτό το μοναδικό χάρισμα που διαθέτουν μόνον οι ταλαντούχοι. Οι ξεχωριστοί. Σεμνός. Με ήθος σπάνιο. Δεν έδινε συνεντεύξεις. Δεν μιλούσε δημοσίως. Ευγενής. Πολύ. Από τη φύση του. Εφευρετικός, τελειομανής. Κλόουν και μίμος. Ενας Σαρλό δίχως την τεχνική του πρώτου, αλλά με τη γοητεία του. Η κωμωδία του τρελή, με απίστευτα γκαγκ και στοιχεία παραλόγου. Κανένας άλλος σαν κι αυτόν. Κι ύστερα, με τα χρόνια πιο κοινωνικός, πιο «σχολιαστικός», πιο «καυστικός», μέσα πάντοτε από το ανατρεπτικό του χιούμορ. Ο Θανάσης Βέγγος κατάφερε πολλά. Κι ακόμη κάτι μοναδικό: αγαπήθηκε από όλους τους Ελληνες ανεξαρτήτως από την κοινωνική τους τάξη, το μορφωτικό τους επίπεδο, το επάγγελμα, την ηλικία και τις καταβολές τους. Μπήκε στην καρδιά τους, άγγιξε την ψυχή τους, έγινε μέλος της οικογένειά τους. Ο δικός τους άνθρωπος. Αυτό τον «δικό μας άνθρωπο», τον «καλό μας άνθρωπο» αποχαιρετούμε σήμερα. Στο σινεμά της ζωής το καρέ παγώνει. Η εικόνα σταματά. Η φιγούρα δεν τρέχει πια. Ο δρομέας της οθόνης ακινητοποιείται. Τα γράμματα του τέλους έπεσαν. Κι είναι για πάντα.

Η νεκρώσιμη ακολουθία θα ψαλεί σήμερα στις 2.00μ.μ. στην Αγία Μαρίνα στο Θησείο. Η οικογένεια του μεγάλου μας ηθοποίου παρακαλεί αντί στεφάνων να κατατεθούν χρήματα στο "Χαμόγελο του Παιδιού".

«Κάποιο βράδυ με πλησιάζει έξω απ' το σινεμά ένας γέρος. «Καλέ μου άνθρωπε», μου λέει, «είμαι συνταξιούχος και βλέπω με τη γυναίκα μου τις ταινίες σου. Σ' ευχαριστώ. Μόλις βγαίνω από το σινεμά έχω ξαλαφρώσει για τρεις μέρες» (Συζήτηση του Θανάση Βέγγου με τον Τάκη Παπαγιαννίδη, περιοδικό «Σύγχρονος Κινηματογράφος», Νο 13, Μάρτιος-Απρίλιος, 1971)
Αντιγόνη Καράλη / ethnos gr

διαβάστε τη συνέχεια »

Σε ευχαριστούμε

Της Ιωαννας Κλεφτογιαννη.

Ο καλός μας άνθρωπος. Ο δικός μας άνθρωπος. Η μεγαλύτερη... λαχανιασμένη τρεχάλα του ελληνικού κινηματογράφου. Το «φαινόμενο» Βέγγος. Ο νευρικός Θου Βου-πύραυλος. Ο άνθρωπος της σφαλιάρας, ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές, ο γνήσιος βιοπαλαιστής, ο σεμνός «εργάτης».

Πάνω απ' όλα -και στακάτα- ο «άνθρωπος» δεν υπάρχει πια. Χθες, λίγο μετά τις 7 το πρωί, ο Θανάσης Βέγγος άφησε την τελευταία του πνοή στον Ερυθρό Σταυρό. Ηταν 84 ετών. Η κατάστασή του είχε επιβαρυνθεί έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο. Στο πλευρό του βρίσκονταν διαρκώς η σύζυγός του Ασημίνα και οι γιοι του.

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε τον περασμένο Νοέμβριο, όταν εισήχθη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του πανεπιστημιακού νοσοκομείου της Πάτρας με λοίμωξη του αναπνευστικού. Πήρε εξιτήριο. Αναθαρρήσαμε. Μία βδομάδα πριν απ' τα Χριστούγεννα μπήκε στον Ερυθρό Σταυρό με εγκεφαλικό αιμάτωμα έπειτα από ατύχημα στο σπίτι του. Χειρουργήθηκε και παρέμεινε διασωληνωμένος στην εντατική για πέντε μήνες. Αυτή τη φορά δεν άντεξε.

Δεν τον θρηνεί μόνο ο καλλιτεχνικός κόσμος, αλλά ολόκληρη η χώρα που την έκανε να σκέπτεται, σε εποχές δύσκολες, μέσα από το γέλιο την κατάστασή της. Δεν θα ξεχάσουμε την αμηχανία αυτού του σεμνού αυτοδίδακτου σπουδαίου θεατρίνου, που μετουσίωνε τις παύσεις του σε μεταφυσική αγωνία, απέναντι στα φλας. Δεν θα ξεχάσουμε τη συστολή του απέναντι στους δημοσιογράφους. Είναι χαρακτηριστικό το ότι δεν έδινε ποτέ συνεντεύξεις. Δεν θα ξεχάσουμε το ήθος του.

Το πόσο δημοφιλής ήταν συνιστά ένα φαινόμενο. Ο κόσμος, απ' τα μωρά έως τους γέροντες, τον λάτρευε. Κάτι που επιβεβαιώθηκε κι από την πρόσφατη έρευνα «Σφυγμός Πολιτισμού» που τον έφερε στην κορυφή, ανάμεσα στον Θόδωρο Αγγελόπουλο και στον Παντελή Βούλγαρη. «Κάτι είχε η φάτσα μου που έφερνε τον άλλο κοντά μου», διαπίστωνε αφοπλιστικός. «Ισως όταν έπεφτε η ματιά τους επάνω μου ήξεραν ότι είμαι ένας πολύ εντάξει άνθρωπος. Κάποιοι επέμεναν να με αποκαλούν "κύριε Βέγγο". Ε, εκεί γινόμουν έξω φρενών. "Μα, Θανάση με λένε". Ενας λαϊκός άνθρωπος ήμουν», προσέθετε.

Ο Θανάσης Βέγγος έδωσε σάρκα και οστά σε ένα πολύ συγκεκριμένο ανθρωπότυπο: στον τραγελαφικό καρπαζοεισπράκτορα, που αντιδρά στα πάντα σπασμωδικά, με νευρικές μανιερίστικες κινήσεις. Η εξπρεσιονιστική ερμηνεία του βασιζόταν επίσης στις κοφτές φράσεις, στις απότομες παύσεις. Κανένας άλλος ηθοποιός δεν ταυτίστηκε τόσο ισχυρά με τον ασθμαίνοντα βιοπαλαιστή. Είναι σίγουρα ο ηθοποιός που στον κινηματογράφο έχει τρέξει σαν Λούης περισσότερα χιλιόμετρα από όλους τους συναδέλφους του, ακόμη και τους πιο αθλητικούς.

«Δεν είχα ποτέ φιλοδοξία να γίνω καλός ηθοποιός. Ηθελα να είμαι δουλευταράς. Να δουλεύω με ταχύτητες μεγάλες», έλεγε με τη γνώριμη μετριοφροσύνη του. «Ποτέ μου δεν αισθάνθηκα έτοιμος. Ποτέ. Σε ό,τι και αν έκανα. Μια ζωή στην τσίτα ήμουν. Δεν ηρεμώ ποτέ. Είμαι της αγχωτικής κωμωδίας εγώ. Το άγχος είναι η σπεσιαλιτέ μου. Μόνο στον άλλο κόσμο θα ηρεμήσω».

Η ιδιαιτερότητά του, όμως, ήταν η διαθλασμένη, λοξή ματιά. Ενα μίγμα σουρεαλισμού, μελαγχολίας και λαϊκής σοφίας, μέσα από την οποία περνούσε και τελικά διακωμωδούσε την ελληνική παθογένεια.

«Δεν αρκούν η αγωνία και η έξυπνη ιδέα για να κάνεις καλή ταινία», έλεγε. «Χρειάζεται πολύ διάβασμα και μελέτη. Κλασική λογοτεχνία. Τα πάντα βρίσκονται στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια. Εγώ έμαθα σινεμά από τον Ομηρο. Είναι η αρχή των πάντων. Το Ευαγγέλιο της γνώσης και της ποιητικής».

Πέρασε μια δύσκολη ζωή, με φτώχειες, εξορίες κι οικονομικά βατερλό, αλλά δεν μετάνιωσε ποτέ για τίποτα. Τον δικαιώνουν «τα ωραιότερα λόγια», που του έχουν πει για ταινία του: «Τα άκουσα από μια γυναίκα που με πλησίασε, με φίλησε συγκινημένη και μου είπε: "Να είστε καλά. Μια μέρα πριν γεννήσω είχα δει μια ταινία σας και το ευχαριστήθηκα τόσο πολύ, που την επομένη που γέννησα, το μωρό μου λες και βγήκε μόνο του!"».

Λακωνικότατος, όποτε μιλούσε το έκανε εκ βαθέων: «Ετρεχα σε όλη μου τη ζωή με 300... Αλλά δεν έκοψα ποτέ το νήμα γιατί συνεχώς μου το μετακινούνε. Δεν χαλάρωνα ποτέ. Τώρα μόνο, αναγκαστικά... Με ενοχλεί ότι καταφθάνει η ώρα μηδέν», έλεγε προ ετών.

Με την Ασημίνα απέκτησε δύο γιους, τον Βασίλη και τον Χάρη. Από τον Βασίλη έγινε παππούς της Αγγελικής και του Θανασάκη, της μεγάλης αδυναμίας του. Τι κράτησε απ' τη ζωή του; «Οτι με αγάπησαν 4 εκατομμύρια άνθρωποι και με μίσησαν τρεις. Δεν πρέπει να είναι παραπάνω». Ηξερε τι έλεγε.

Η νεκρώσιμος ακολουθία  εψαλεί σήμερα στις 2 μ.μ. στην Αγία Μαρίνα Θησείου. Επιθυμία της οικογένειάς του είναι αντί στεφάνων τα χρήματα να δοθούν στο Χαμόγελο του Παιδιού. *
πηγή enet

διαβάστε τη συνέχεια »

Τ. Μανδηλαρά: Γιατί δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τον Βέγγο

Αν έπρεπε να ψάξουμε ένα όνομα που θα χαρακτήριζε με τον πιο ευφάνταστο τρόπο την ελληνική ράτσα αυτό είναι σίγουρα Θανάσης Βέγγος. Κι αυτό γιατί σε αντίθεση με άλλους ηθοποιούς που έμειναν στην ιστορία για τις μεγάλες του ερμηνείες ο αείμνηστος ΘΒ θέλησε να μείνει για πάντα στη μνήμη ως ο ηθοποιός των Ελλήνων, ως ο δικός τους "καλός τους άνθρωπος".

Αυτός δηλαδή που σαν ένας άλλος Σαρλό θα καταγράψει μέσα από τους κωμικούς ρόλους την αδυσώπητη κοινωνική πραγματικότητα της εποχής του, όπως τη μεταπολεμική ελληνική κρίση, τη φτώχια, την αστυφιλία και τις συνεχείς διώξεις. Έτσι, ο ρόλος του νευρικού και αεικίνητου καλόκαρδου και άτυχου ανθρώπου δεν ήταν τόσο υποκριτική μανιέρα όσο ο μοναδικός τρόπος του να εκφράσει ο δικός μας άνθρωπος το απόλυτο βίωμα της εποχής του.

Ο Βέγγος γνώριζε άλλωστε τότε καλά τη δύναμη που είχε τότε το ελληνικό σινεμά να αφουγκράζεται τα μηνύματα των ημερών, να εξεγείρει συνειδήσεις, να μεταμορφώνει την πιο σκληρή πραγματικότητα σε ένα όμορφο παραμύθι. Μόνο που για τον απόλυτα πολιτικό Βέγγο τα παραμύθια αυτά δεν εξαντλούνταν σε καλοχωνεμένες ιστοριούλες αγάπης, όπως συνήθιζε ο ελληνικός κινηματογράφος της εποχής, αλλά σε απόλυτα συνειδητοποιημένες ταινίες για θέματα που καίνε.

Δεν είναι τυχαίο ότι η ανεξάρτητη εταιρεία που ο ίδιος ίδρυσε με τα άρχικα Θ.Β θέλησε να κάνει κάτι αντίστοιχα με τις ταινίες των Μόντι Πάιθονς στην Αγγλία-παρωδίες δηλαδή της πολιτικής πραγματικότητας και της ιστορίας-αλλά και κυρίως με τις ταινίες του Τσάρλι Τσάπλιν. Οι περισσότερες άλλωστε από τις ταινίες του Βέγγου είχαν καθαρά πολιτικά και κοινωνικά μηνύματα: "Ψηλά τα χέρια, Χίτλερ" 
Μην είδατε τον Παναή, Ζήτω η τρέλα, Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης» με το Βέγγο να καθιερώνει στο συλλογικό ασυνείδητο το τύπο του έντιμου αεικίνητου Έλληνα που έρχεται αντιμέτωπος με μια σκληρή οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα.

Αυτό το αριστοφανικό μοτίβο που αφορμάται από το πολιτικό σκηνικό της χώρας (προσπαθεί τελευταία να το επαναφέρει με τις εκπομπές του ο Λάκης Λαζόπουλος) επιβιώνει ακόμη ως η απόλυτη συνειδητή επιλογή του Θανάση Βέγγου και η μεγάλη του παρακαταθήκη. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και πενήντα χρόνια σχεδόν  μετά την παρθένα κινηματογραφική του εμφάνιση, το 1997 ο Θανάσης Βέγγος ερμηνεύει τον απόλυτα δημοκρατικό και ξεσηκωτικό Δικαιόπολι στους Αχαρνής αποδεικνύοντας παράλληλα τη μεγάλη υποκριτική του δεινότητα. Ακολούθησε την αμέσως επόμενη χρονιά το κορυφαίο "Όλα είναι Δρόμος"  του Παντελή Βούλγαρη που καταξίωσε τον Βέγγο ως έναν από τους κορυφαίους ερμηνευτές στην ελληνική κινηματογραφική ιστορία.

Όχι ότι ο Βέγγος σταμάτησε ξαφνικά να παίζει κωμωδίες-απλώς είχε αποφασίσει να εκφράσει με άλλο τρόπο αυτό που υποστήριζε ερμηνευτικά ανέκαθεν: ότι στο επίκεντρο της ελληνικής αφήγησης παραμένει ο άνθρωπος, ο Έλληνας που αγωνίζεται, που παλεύει στις πιο δύσκολες συνθήκες, στις πιο ατράνταχτες αντιξοότητες.

Κι αυτό είναι το πιο πολύτιμο μήνυμα που μας κληροδοτεί τελικά ο κορυφαίος αυτός ηθοποιός σε μια από τις πιο δραματικές οικονομικές στιγμές της ελληνικής ιστορίας.
proto thema

διαβάστε τη συνέχεια »

Βαθιά υπόκλιση για τον Θανάση Βέγγο

Του Ορέστη Ανδρεαδάκη (κριτικός κινηματογράφου)

 Νωρίς το πρωί της Τρίτης 3 Μαΐου- την ημέρα δηλαδή που το ελληνικό σινεμά ετοιμαζόταν να γιορτάσει την δεύτερη απονομή των βραβείων της νεοσύστατης Ακαδημίας Κινηματογράφου- άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός όπου νοσηλευόταν ο Θανάσης Βέγγος. Ήταν 84 ετών.

Περίεργη συγκυρία για τον μόνο μεγάλο καθαρά κινηματογραφικό ηθοποιό του ελληνικού σινεμά, τον άνθρωπο που άρχισε την καριέρα του στα κινηματογραφικά πλατό κι έγινε διάσημος δημιουργώντας τον πιο ελληνικό και ταυτόχρονα τον πιο γνήσια κινηματογραφικό κωμικό τύπο.

Αντίθετα με τους άλλους μεγάλους της ελληνικής κωμωδίας (Λογοθετίδη, Αυλωνίτη, Φωτόπουλο Ηλιόπουλο κ.ά.) ο Βέγγος δεν πέρασε πρώτα από το θέατρο και την επιθεώρηση, αλλά βούτηξε κατευθείαν στο σινεμά αφήνοντας πίσω του 126 ταινίες, μερικές αξέχαστες ατάκες και πάνω από όλα ένα απίστευτο κινηματογραφικό ήθος.

Γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο, στις 29 Μαΐου του 1927 κι έζησε την ελληνική τραγωδία των πολιτικών διώξεων, αφού ο πατέρας του ήταν αριστερός- μέλος της εθνικής αντίστασης- ενώ ο ίδιος υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία στην Μακρόνησο, όπου γνώρισε τον σκηνοθέτη Νίκο Κούνδουρο.

Λίγο αργότερα, το 1954, ο Κούνδουρος ήταν αυτός που του έδωσε τον πρώτο του ρόλο στην ταινία του «Μαγική Πόλις», ενώ δυο χρόνια αργότερα τον προσέλαβε και στον θρυλικό «Δράκο».

Μη έχοντας άλλη ευκαιρία για δουλειά ο Βέγγος έμεινε στα κινηματογραφικά πλατό, για τα επόμενα πέντε χρόνια, παίζοντας μικρούς ρόλους και δουλεύοντας παράλληλα ως φροντιστής- ήταν δηλαδή ο τεχνικός που έπρεπε να βρει όλα τα αντικείμενα που εμφανίζονταν μέσα στο ντεκόρ της κάθε σκηνής.

Από αυτή την δουλειά και το συνεχές τρέξιμο που απαιτούσε εμπνεύστηκε, πιθανώς, τον χαρακτηριστικό τύπο που έφτιαξε αργότερα και ο οποίος στην πραγματικότητα δεν ήταν παρά μια αντανάκλαση όλων των νεοελληνικών παθών και της αγωνίας του ανθρώπου που πολιορκεί την ευτυχία τρέχοντας.

Εξαιρετική κινηματογραφική στιγμή αυτής της περιόδου ήταν βεβαίως τα αληθινά χαστούκια που εισέπραξε από τον Κώστα Χατζηχρήστο στον «Ηλία του 16ου» (1959).

Την περίοδο αυτή εμφανίστηκε σε μερικές από τις πιο ιστορικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, όπως «Διακοπές στην Αίγινα», «Μανταλένα», «Ποτέ την Κυριακή», ενώ ο πρώτος του μεγάλος ρόλος ήταν στην ταινία «Οι δοσατζήδες» (1960) μαζί με τον Νίκο Σταυρίδη και η πρώτη του θεατρική παράσταση ήταν η επιθεώρηση «Ομόνοια πλατς πλουτς», δίπλα στους Νίκο Ρίζο και Γιάννη Γκιωνάκη (1959).

Τα επόμενα χρόνια, συνεργάζεται κυρίως με τον σκηνοθέτη Πάνο Γλυκοφρύδη, καθιερώνοντας τον τύπο που τον έκανε διάσημος. Αεικίνητος, νευρικός, παθιασμένος μικροκαταφερτζής αλλά πάντα τίμιος, δίνει μια τιτάνια μάχη για το μεροκάματο, την στιγμή που οι πάντες είναι έτοιμοι να τον εκμεταλλευτούν.

Το ίδιο εξάλλου κάνουν εκείνη την περίοδο και οι περισσότεροι Έλληνες οι οποίοι ταυτίζονται αμέσως μαζί του σε ταινίες όπως οι: «Ψηλά τα χέρια, Χίτλερ», «Μην είδατε τον Παναή», «Ζήτω η τρέλα», «Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης».

Κάτι μου λέει ότι οι ταινίες αυτές, υπό το πρίσμα της νέας οικονομικής κρίσης, μπορούν να ορίσουν από την αρχή την ίδια νεοελληνική αγωνία.

Το 1964 ιδρύει τη δική του εταιρία παραγωγής, ΘΒ – Ταινίες Γέλιου, συνεργάζεται με τον Πάνο Γλυκοφρύδη και τον Ερρίκο Θαλασσινό, αλλά και σκηνοθετεί ο ίδιος μερικές καταπληκτικές ταινίες- «Δόκτωρ Ζι-Βέγγος» (1968) «Ποιος Θανάσης» (1969) και κυρίως το αξεπέραστο «Θου-Βου Φαλακρός Πράκτωρ, Επιχείρηση Γης Μαδιάμ» (1969).

Είναι αναμφίβολα η καλύτερη ταινία του Βέγγου, προσωπικά όμως θα την τοποθετούσα ανάμεσα στις 10 (ή ακόμη και στις 5) καλύτερες ταινίες του ελληνικού σινεμά: Σουρεαλιστικό χιούμορ, αναρχική δομή και καθολική ασέβεια σε κάθε είδους καθωσπρεπισμό.

«Ροχαλίζεις πάντα» τον ρωτά ο Λαυρεύντης Διανέλος καθώς πέφτουν να κοιμηθούν στο ίδιο κρεβάτι κι εκείνος απαντά: «Όχι, μόνο όταν κοιμάμαι»

Η καριέρα του συνεχίζεται με τον σκηνοθέτη Ντίνο Κατσουρίδη και τις ταινίες «Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση;» (1971) και «Θανάση Πάρε το Όπλο σου» (1972) το οποίο συμπορεύεται με την αντίσταση εναντίον της Χούντας.

Η χαρακτηριστική σκηνή που ο Θανάσης συλλαμβάνεται από τους αστυνομικούς φωνάζοντας «όχι εμένα… έχω δίκιο εγώ…» γίνεται γρήγορα αντικαθεστωτικό σύμβολο.

Τη δεκαετία του ’80 γύρισε έξι βιντεοταινίες και τις τηλεοπτικές σειρές «Βεγγαλικά» (1988) και «Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης» (1990).

Προς το τέλος της καριέρας του, δέχτηκε να τσαλακώσει τον χαρακτηριστικό κωμικό του τύπο και ερμήνευσε με τρόπο καταπληκτικό μερικούς δραματικούς ρόλους: «Ήσυχες Μέρες του Αυγούστου» (1991) και «Όλα Είναι Δρόμος» (1998) του Παντελή Βούλγαρη, «Ζωή Χαρισάμενη» (1993) του Πατρίς Βιβάνκο και το «Βλέμμα του Οδυσσέα» (1995) του Θόδωρου Αγγελόπουλου.

Καλτ έχει μείνει βεβαίως και η ατάκα που εκστομίζει σ’ αυτή την ταινία δίπλα στον Χάρβεϊ Καιτέλ: «Φύση πάρε ένα μπισκότο».

Τέλειο επιστέγασμα αυτής τη μοναδικής καριέρας ήταν οι δυο υπέροχοι αριστοφανικοί ρόλοι του Επίδαυρο («Αχαρνής» το 1997 και «Ειρήνη» το 2001 και τα δυο σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη) και η εξαιρετική τηλεοπτική σειρά του MEGA «Περί ανέμων και υδάτων» με την οποία ο Βέγγος έγινε ξανά, πενήντα χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση, καθημερινή ελληνική συνήθεια.

Η τελευταία του κινηματογραφική ατάκα, στην ταινία «Ψυχή Βαθιά» (2008) του Βούλγαρη η οποία μιλούσε για τον Εμφύλιο, μοιάζει να συμπληρώνει την  τραγική ελληνική κωμωδία του «καλοί μου άνθρωποι», ορίζοντας το αντίστροφό της: «δεν είναι πόλεμος ετούτο που μας βρήκε κύριε Ταγματάρχα» λέει στον αξιωματικό που του παραδίδει το πτώμα του εγγονού του «Έλληνες να ντουφεκάνε Έλληνες;»

διαβάστε τη συνέχεια »